
Një gjen i identifikuar nga shkencëtarët mund të hapë rrugën për terapi të reja dhe më efektive
Një studim i ri shkencor ka sjellë shpresë të madhe për miliona persona që vuajnë nga diabeti i tipit 2, duke hedhur dritë mbi një mekanizëm të panjohur më parë që lidhet drejtpërdrejt me përparimin e sëmundjes.
Shkencëtarët në qendrën kërkimore City of Hope kanë identifikuar një gjen të quajtur SMOC1, i cili luan një rol kyç në mënyrën se si funksionojnë qelizat e pankreasit. Sipas studimit, ky gjen bën që disa qeliza që normalisht prodhojnë insulinë dhe ndihmojnë në uljen e sheqerit në gjak, të ndryshojnë sjellje dhe të nisin të rrisin nivelin e sheqerit.
Studimi, i publikuar në revistën shkencore Nature Communications, u fokusua në analizimin e qelizave të pankreasit tek persona me dhe pa diabet të tipit 2. Pankreasi përmban struktura të vogla të quajtura ishuj, ku qelizat beta prodhojnë insulinë, ndërsa qelizat alfa prodhojnë glukagon, hormon që rrit sheqerin në gjak. Në një organizëm të shëndetshëm, këto dy hormone mbajnë një ekuilibër të qëndrueshëm.
Tek personat me diabet të tipit 2, ky ekuilibër prishet. Studiuesit zbuluan se disa qeliza beta humbasin identitetin e tyre dhe ndalojnë prodhimin e insulinës, duke filluar të sillen si qeliza alfa dhe të prodhojnë glukagon. Kjo çon në rritje të sheqerit në gjak dhe përkeqësim të sëmundjes.
Për të arritur në këtë përfundim, ekipi shkencor analizoi qeliza pankreatike nga 26 persona, gjysma me diabet dhe gjysma pa diabet, duke përdorur teknologji të avancuar të sekuencimit të ARN-së. Rezultatet treguan se tek individët e shëndetshëm, qelizat kishin fleksibilitet dhe mund të zhvilloheshin si qeliza beta ose alfa. Ndërsa tek pacientët me diabet, ky proces ishte i njëanshëm, duke kaluar vetëm nga qeliza beta në alfa.
Ky zbulim konsiderohet shumë i rëndësishëm, pasi sugjeron se diabeti i tipit 2 mund të trajtohet në të ardhmen duke synuar shkaqet gjenetike të sëmundjes. Shkencëtarët besojnë se ndërhyrja në këtë nivel mund të ndihmojë jo vetëm në menaxhimin më të mirë të diabetit, por potencialisht edhe në kthimin pas të tij.
Hulumtimi hap perspektiva të reja për diagnostikim më të hershëm dhe trajtime më të personalizuara, duke rritur shpresën për një përmirësim të ndjeshëm të cilësisë së jetës për pacientët me diabet të tipit 2.
