
Kievi mbështet hapur protestat në Iran, duke e parë fundin e teokracisë si goditje strategjike për Moskën në luftën kundër Ukrainës
Teksa Ukraina përballet me një nga dimrat më të ashpër të viteve të fundit dhe sulmet ruse vazhdojnë të godasin infrastrukturën energjetike të vendit, vëmendja e Kievit është përqendruar edhe përtej fushëbetejës. Ngjarjet në Iran po ndiqen me interes të veçantë nga autoritetet dhe mediat ukrainase, pasi Teherani konsiderohet një nga aleatët më të rëndësishëm strategjikë të Rusisë.
Presidenti Volodymyr Zelensky ka deklaruar hapur se Ukraina mbështet popullin iranian në protestat e tij kundër regjimit teokratik. Sipas Kievit, një rrëzim i regjimit të mollahëve do të nënkuptonte humbjen e një mbështetjeje kyçe për Moskën, e cila prej vitesh përfiton nga bashkëpunimi ushtarak me Iranin.
Mediat ukrainase rikujtojnë se në janar të vitit 2025, Rusia dhe Irani nënshkruan një marrëveshje të gjerë partneriteti që përfshin fusha politike, ekonomike dhe ushtarake. Ky bashkëpunim është parë nga Ukraina si një kërcënim i drejtpërdrejtë për sigurinë e saj kombëtare, pasi Teherani akuzohet se furnizon Moskën me dronë luftarakë dhe municione.
Sipas burimeve ndërkombëtare të cituara nga agjencia ukrainase Unian, Irani dyshohet se i ka dorëzuar Rusisë raketa me vlerë miliarda dollarë, përfshirë sisteme balistike dhe raketa tokë-ajër. Një pjesë e këtyre marrëveshjeve thuhet se datojnë që përpara nisjes së luftës, duke treguar një bashkëpunim afatgjatë mes dy vendeve.
Në terren, Ukraina vazhdon të përballet çdo ditë me sulme nga dronët Shahed, me origjinë iraniane, të cilët janë bërë një nga armët më të përdorura nga Rusia për të goditur qytetet dhe infrastrukturën civile. Kjo e ka përforcuar bindjen e Kievit se dobësimi ose rrëzimi i regjimit iranian do të kishte pasoja të drejtpërdrejta në aftësinë ushtarake të Moskës.
Për Ukrainën, zhvillimet në Iran nuk janë thjesht një çështje e brendshme e një vendi tjetër, por një element i rëndësishëm i ekuilibrave gjeopolitikë që mund të ndikojnë drejtpërdrejt në rrjedhën e luftës. Në këtë kontekst, shpresa për ndryshim në Teheran shihet si një mundësi reale për të dobësuar boshtin e aleancës Rusi–Iran dhe për të ndryshuar raportet e forcës në konfliktin që ka tronditur Evropën Lindore.
