
16-vjeçari nga Roma del nga terapia intensive në Milano, gjendja përmirësohet por beteja vazhdon
Manfredi Marcucci, 16 vjeç nga Roma, ka dalë nga koma farmakologjike pas dy javësh trajtim intensiv dhe ka folur për herë të parë me familjarët e tij. I shtruar në Ospedale Niguarda në Milano pas zjarrit tragjik të natës së Vitit të Ri në Crans-Montana, adoleshenti është transferuar nga terapia intensive në qendrën e djegieve, një hap i rëndësishëm që mjekët e konsiderojnë sinjal pozitiv.
Me zë shumë të dobët, për shkak të dëmtimeve në rrugët e frymëmarrjes, Manfredi ka pyetur vazhdimisht për shokët e tij dhe për një udhëtim shkollor që mendonte se duhej të niste këto ditë. Ai ende nuk është në dijeni të humbjeve tragjike të shokëve dhe familjarët, me këshillën e mjekëve, kanë vendosur të mos ia tregojnë për momentin.
Sipas babait të tij, Umberto Marcucci, dalja nga koma ka sjellë shpresë të re, por me shumë kujdes. Gjendja e djalit mbetet delikate dhe rruga e rikuperimit është e gjatë. Edhe pse komunikimi është i kufizuar për shkak të maskës së oksigjenit, fakti që ai reagon dhe kujton familjen shihet si një përparim i madh.
Nga ana mjekësore, ndërhyrjet kirurgjikale janë pezulluar për disa ditë, por Manfredi i nënshtrohet ende procedurave të rënda ditore, përfshirë ndërrimin e fashave që zgjat disa orë dhe kërkon përdorimin e medikamenteve të forta kundër dhimbjes. Dëmtimet në mushkëri dhe fyt mbeten shqetësimi kryesor për mjekët, një situatë e përbashkët edhe për të plagosurit e tjerë.
Familja tani ka më shumë mundësi ta vizitojë dhe të qëndrojë pranë tij, pasi transferimi në repartin e djegieve ka lehtësuar aksesin krahasuar me terapinë intensive. Megjithatë, frika mbetet, pasi disa prej të plagosurve të tjerë kanë pasur përmirësime të përkohshme të ndjekura nga përkeqësime të menjëhershme.
Ngjarja tragjike në Crans-Montana ka lënë pas dhjetëra të plagosur dhe disa viktima, ndërsa spitalet italiane vijojnë të luftojnë për jetën e të rinjve të prekur. Për familjen Marcucci, çdo fjalë e shqiptuar nga Manfredi shihet si një hap drejt dritës, edhe pse beteja për shërim është ende larg fundit.
