Presidenti amerikan ashpërson tonet ndaj udhëheqësit suprem iranian, ndërsa Teherani e akuzon Uashingtonin për dhunë dhe destabilizim
Presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Tramp, ka bërë një nga deklaratat më të forta politike ndaj Iranit në vitet e fundit, duke kërkuar hapur fundin e sundimit 37-vjeçar të udhëheqësit suprem iranian, Ayatollah Ali Khamenei. Në një intervistë për POLITICO, Tramp u shpreh se është koha për të kërkuar një udhëheqje të re në Iran, duke e cilësuar Khamenein si një njeri të sëmurë.
Deklaratat erdhën vetëm një ditë pasi Tramp kishte shprehur respekt për udhëheqjen iraniane dhe e kishte falënderuar publikisht për anulimin e më shumë se 800 ekzekutimeve të planifikuara. Ky ndryshim i menjëhershëm toni pason një periudhë tensionesh të larta, të shoqëruara me protesta masive në Iran dhe përplasje verbale të ashpra mes Uashingtonit dhe Teheranit.
Sipas Tramp, protestat e fundit në Iran, të cilat zgjatën disa javë, u shoqëruan me vrasjen e mijëra protestuesve. Presidenti amerikan deklaroi se kishte nxitur publikisht iranianët të vazhdonin protestat dhe të merrnin kontrollin e institucioneve shtetërore, duke lënë të kuptohet se mbështetja nga jashtë ishte e mundshme. Megjithatë, një ditë më pas, ai ndryshoi kurs, duke thënë se ishte informuar se vrasjet kishin ndalur.
Tramp e lidhi këtë ndalesë me vendimin e autoriteteve iraniane për të anuluar ekzekutimet masive. Në një postim në Truth Social, ai shkroi se e respektonte faktin që udhëheqja iraniane kishte anuluar varjet e planifikuara dhe e cilësoi këtë si vendimin më të mirë që ishte marrë kohët e fundit nga Khamenei.
Reagimi i udhëheqësit suprem iranian nuk vonoi. Në disa postime në platformën X, Khamenei e quajti Tramp një kriminel dhe e akuzoi atë për përgjegjësi direkte në dhunë, viktima dhe shkatërrime në Iran. Ai deklaroi se presidenti amerikan kishte shpifur ndaj popullit iranian dhe kishte paraqitur grupe të dhunshme si përfaqësuese të vullnetit popullor.
Khamenei përsëriti akuzat se Shtetet e Bashkuara synojnë dominimin e burimeve ekonomike dhe politike të Iranit dhe i përshkroi protestuesit si instrumente të Uashingtonit. Sipas tij, këto grupe kishin shkatërruar xhami dhe institucione arsimore dhe kishin shkaktuar vrasje masive.
Pas leximit të këtyre deklaratave, Tramp reagoi sërish ashpër, duke thënë se udhëheqësit e Teheranit mbështeten te represioni dhe dhuna për të qeverisur. Ai akuzoi Khamenein për shkatërrimin e vendit dhe përdorimin e dhunës në nivele të papara më parë, duke shtuar se udhëheqja e vërtetë bazohet te respekti dhe jo te frika apo vdekja.
Tramp e përshkroi Iranin si një nga vendet më të këqija për të jetuar në botë për shkak të, sipas tij, udhëheqjes së dobët dhe vrasjeve masive për ruajtjen e pushtetit. Ai theksoi se një udhëheqës duhet të përqendrohet në funksionimin e shtetit dhe mirëqenien e qytetarëve, jo në shtypjen e tyre.
Këmbimi i akuzave mes Uashingtonit dhe Teheranit nënvizon përshkallëzimin e retorikës në një moment tejet të brishtë për rajonin, ndërsa marrëdhëniet mes dy vendeve duket se po hyjnë në një fazë edhe më konfrontuese, pa shenja të qarta për de-përshkallëzim në të ardhmen e afërt.
About the Author
