Rrëfimi tronditës i një të mbijetuare jezide: Shtatë vite robëri dhe dhunë në duart e ISIS

Një grua nga komuniteti jezid ka ndarë publikisht historinë e saj të mbijetesës pas shtatë vitesh robëri në duart e grupit terrorist ISIS, një periudhë e shënuar nga dhuna, torturat dhe shkatërrimi i plotë i familjes së saj. Ajo ishte vetëm 15 vjeçe kur militantët e ISIS sulmuan fshatin Kocho në veri të Irakut në vitin 2014, një masakër që më vonë u njoh ndërkombëtarisht si gjenocid ndaj jezidëve.

Pas rrëmbimit, e mitura u dërgua në Raqqa të Sirisë, atëherë qendra e vetëshpallur e kalifatit. Aty ajo u mbajt në robëri nga figura të larta të organizatës terroriste, duke u shfrytëzuar si skllave dhe duke u zhvendosur nga një kontrollues tek tjetri për vite me radhë.

Sipas dëshmive të saj të bëra publike ndër vite, ajo përfundoi edhe në ambientet ku qëndronte udhëheqësi i ISIS, Abu Bakr al-Baghdadi, ku u detyrua të punonte si shërbëtore dhe të kujdesej për fëmijët e familjes së tij. Ajo ka treguar se gjatë robërisë ka qenë dëshmitare e abuzimeve sistematike ndaj vajzave shumë të reja dhe trajtimit çnjerëzor të grave jezide.

Kalvari i saj përfshinte izolim, uri, dhunë fizike dhe psikologjike, si dhe zhveshjen e plotë nga identiteti personal. Në një moment, asaj iu hoq edhe emri, si pjesë e përpjekjes së ISIS për të zhdukur çdo gjurmë të origjinës dhe dinjitetit njerëzor.

Pas rënies së territorit të ISIS, ajo u përfshi në një tentativë për t’u trafikuar jashtë Sirisë. Gjatë këtij rrugëtimi dramatik, arriti të shpëtonte, por humbi foshnjën e saj si pasojë e plagëve dhe kushteve ekstreme. E vetme dhe e plagosur, ajo u fsheh për një kohë të gjatë derisa arriti të lidhej sërish me familjen e mbetur gjallë.

Në vitin 2021, pas një operacioni të përbashkët sigurie, ajo u rikthye zyrtarisht në Irak dhe u ribashkua me nënën, vëllezërit dhe motrat e saj, të cilët për vite me radhë e kishin besuar të vdekur.

Sot, e mbijetuara jeton në Berlin, ku studion dhe punon me Farida Organization, një organizatë e themeluar nga gra jezide për të ndihmuar viktimat e dhunës dhe për të dokumentuar krimet e kryera ndaj komunitetit të tyre.

Ajo paralajmëron se dhuna ndaj komuniteteve kurde dhe jezide në rajon vazhdon të rikthejë plagët e së shkuarës dhe thekson se drejtësia dhe njohja e krimeve mbeten thelbësore për të shmangur përsëritjen e tragjedive të tilla.