
Një analizë e ashpër argumenton se marrëdhënia mes Bill Gates dhe Jeffrey Epstein ishte produkt i një sistemi ku filantropia e miliarderëve maskon pabarazinë dhe mungesën e llogaridhënies
Marrëdhënia mes Bill Gates dhe Jeffrey Epstein nuk mund të reduktohet në një gabim personal apo në një keqgjykim të përkohshëm. Ky është thelbi i një analize kritike që sfidon versionin e Gates, sipas të cilit kontaktet me Epstein ishin një gabim i madh, por i shkurtër dhe i motivuar nga synime filantropike.
Sipas autorit të analizës, lidhja mes dy miliarderëve zgjati me vite dhe ndodhi në një kohë kur Epstein ishte tashmë i dënuar për krime seksuale. Kjo e bën të pabesueshme tezën e një gabimi rastësor. Përkundrazi, marrëdhënia shihet si shembull tipik i mënyrës se si elitat e pasura bashkëpunojnë, mbështesin njëra-tjetrën dhe forcojnë pozitat e tyre nën petkun e bamirësisë.
Fondacioni Bill & Melinda Gates përshkruhet si organizata private bamirëse më e fuqishme në botë, me ndikim të jashtëzakonshëm në politikat globale të shëndetit. Megjithatë, kritika thekson se ky ndikim ushtrohet pa mandat demokratik dhe se fondet filantropike përfaqësojnë vetëm një pjesë të vogël të pasurisë së akumuluar përmes një sistemi ekonomik që prodhon pabarazi të thella.
Analiza argumenton se sëmundjet që fondacioni synon të luftojë nuk janë thjesht problem shëndetësor, por pasojë direkte e varfërisë globale dhe e një sistemi kapitalist që përqendron pasurinë në duart e pak individëve. Në këtë kuptim, filantropia e miliarderëve shërben më shumë për pastrim imazhi dhe ruajtje të status quo-së, sesa për ndryshim rrënjësor të kushteve që prodhojnë varfëri dhe vuajtje.
Në këtë kontekst, takimet dhe udhëtimet e Gates me Epstein shihen si logjike pushteti. Epstein, me rrjetin e tij të gjerë kontaktesh, ofronte ndikim dhe akses, ndërsa Gates ofronte legjitimitet dhe fonde. Të dy përfitonin nga njëri-tjetri, ndërsa akuzat e rënda ndaj Epstein injoroheshin për vite me radhë.
Përfundimi i analizës është se problemi nuk qëndron te një marrëdhënie e veçantë, por te vetë struktura e pushtetit global, ku pasuria ekstreme krijon imunitet moral dhe institucional. Sipas këtij këndvështrimi, lidhja Gates–Epstein nuk ishte një gabim, por një simptomë e një sistemi që lejon abuzimin, pabarazinë dhe mungesën e përgjegjësisë në nivelet më të larta të shoqërisë.
