Një “mrekulli” mjekësore kthehet në makth, pasi ai nis të vërejë detaje, takime të fshehta dhe një ditar që çon në thirrjen e urgjencës
Mark kishte jetuar për vite të tëra në errësirë totale, derisa një ditë, pas një ndërhyrjeje të papritur, rifitoi shikimin. Në vend që t’ua tregonte këtë mrekulli familjarëve, ai mori një vendim të pazakontë: ta mbante sekret. Donte të shihte botën ashtu siç ishte, pa u ndryshuar sjellja e njerëzve për shkak të faktit se ai tani shihte. Në heshtje, ai vendosi të vëzhgonte gjithçka.
Që në ditët e para, Mark vuri re gjëra që nuk përputheshin me kujtimet e tij. Shtëpia dukej më e konsumuar, sendet më të vjetra dhe më të lëna pas dore. Këto detaje i ngjallën dyshime se gjatë viteve të verbërisë, dikush mund t’i kishte fshehur të vërteta ose e kishte lënë jashtë vendimeve të rëndësishme. Më pas, vëmendja e tij u përqendrua te sjellja e bashkëshortes, Emily.
Emily sillej ndryshe nga sa e mbante mend. Ajo ishte më e shpërqendruar, bënte telefonata të gjata dhe dilte shpesh nga shtëpia në orare të pazakonta. Një ditë, Mark e dëgjoi teksa fliste me zë të ulët në telefon dhe përdorte fjalë që e shqetësuan, si urgjente dhe diskrecion. Menjëherë pas telefonatës, Emily u largua me nxitim. I shtyrë nga dyshimi, Mark e ndoqi fshehurazi.
Ai e pa Emilyn të takohej me një burrë të panjohur në një park të qetë dhe t’i dorëzonte një zarf. Takimi ishte i shkurtër dhe i ftohtë, gjë që e bëri Markun të ndihej edhe më i pasigurt. Ai nuk e dinte nëse bëhej fjalë për tradhti, probleme financiare apo diçka më serioze. Dyshimet u kthyen në nevojë për përgjigje.
Pas kësaj, Mark filloi të kontrollonte zyrën e Emilyt në shtëpi. Aty gjeti dokumente të çuditshme, emaile me emra të panjohur dhe transaksione bankare që nuk i njihte. Zbulimi më tronditës ishte një llogari bankare e dytë në emër të Emilyt, me depozitime të mëdha dhe të shpeshta. Kjo e bindi se ajo po i fshihte diçka serioze.
Tensioni mes tyre u rrit. Mark e pyeste Emilyn në mënyrë të tërthortë për daljet dhe telefonatat, por ajo i shmangej përgjigjeve dhe e akuzonte për mosbesim dhe paranojë. Marrëdhënia filloi të ftohej, ndërsa Mark ndiente se po jetonte me një të panjohur.
I dëshpëruar, ai punësoi një detektiv privat. Fotot dhe informacionet që mori konfirmonin takimet e fshehta dhe lëvizjet e dyshimta të Emily, si edhe hyrje të pashpjegueshme parash. Mark shkoi edhe më tej, duke vendosur pajisje regjistrimi në shtëpi. Në një nga regjistrimet, ai dëgjoi një fjali që e tronditi thellë: e vërteta për burrin tënd.
Kjo e shtyu të kërkonte edhe më shumë. Në një kontroll tjetër, ai gjeti një album familjar me fotografi që nuk i mbante mend dhe fytyra të panjohura. Një foto e veçantë e la pa fjalë: Emily pranë një burri që i ngjante shumë atij. Dyshimi se po përballej me diçka shumë më të errët filloi ta pushtonte.
Në kërkimin e fundit, Mark gjeti një ditar të fshehur të Emily. Sipas shënimeve, ajo kishte marrë para për të mbajtur gjallë një iluzion dhe për të mos zbuluar të vërtetën. Ditarin e përshkonte ideja se burri i vërtetë ishte zhdukur vite më parë dhe se personi që jetonte tani në atë shtëpi nuk ishte ai që të gjithë mendonin. Ky zbulim e shkatërroi psikologjikisht Markun.
Para se të përballej sërish me Emilyn, fëmijët gjetën ditarin mbi tavolinë. Të tronditur nga ajo që lexuan, ata telefonuan urgjencën, duke besuar se familja e tyre ishte përfshirë në një gënjeshtër të frikshme dhe ndoshta në një krim. Kështu, historia përfundon me ndërhyrjen e policisë dhe nisjen e një hetimi, ndërsa mbetet e paqartë se kush ishte realisht Mark dhe çfarë kishte ndodhur me burrin e vërtetë.
About the Author
