Karrigia po na vret: Pse qëndrimi ulur gjithë ditën në zyrë është kthyer në rrezik

 Gazetari Victor Fersing shpjegon pse qëndrimi i gjatë ulur nuk është thjesht zakon komoditeti, por një problem serioz shëndetësor i lidhur drejtpërdrejt me mënyrën moderne të jetesës

Njeriu është krijuar për të ecur, për të lëvizur dhe për të përdorur trupin në mënyrë aktive. Megjithatë, sot ai kalon më shumë se tetë orë në ditë i ulur. Në zyrë përballë ekranit, në shtëpi gjatë ushqimit, në kohën e lirë duke shfletuar telefonin apo duke lexuar. Karrigia është bërë shoqëruesja jonë e përditshme, një objekt i domosdoshëm që duket i padëmshëm, por që në të vërtetë po na kushton shëndetin.

Në librin “Karrigia vret” Alexandre Dana dhe gazetari Victor Fersing trajtojnë pasojat e thella të sedentarizmit, duke e vendosur karrigen si simbolin më të qartë të këtij stili jetese. Sipas Fersing, problemi nuk është vetë objekti, por fakti se ne kemi ndërtuar një përditshmëri të tërë rreth qëndrimit ulur, duke harruar nevojën bazë për lëvizje.

Mesatarisht, një i rritur qëndron ulur rreth tetë orë e gjysmë në ditë. Ky qëndrim i zgjatur ndikon drejtpërdrejt në shtyllën kurrizore, qarkullimin e gjakut, metabolizmin dhe shëndetin mendor. Studimet tregojnë se sedentarizmi lidhet me rritjen e rrezikut për sëmundje kardiovaskulare, diabet, dhimbje kronike të shpinës dhe lodhje mendore.

Sipas Fersing, karrigia është bërë një simbol i një shoqërie që vlerëson produktivitetin statik, punën përpara ekranit dhe komoditetin afatshkurtër, në dëm të trupit. Ai thekson se edhe aktiviteti sportiv pas orarit të punës nuk e kompenson plotësisht dëmin e shkaktuar nga orët e gjata ulur.

Zgjidhja, sipas autorëve, nuk është heqja dorë nga karrigia, por ndryshimi i marrëdhënies me të. Pushime të shpeshta, lëvizje të vogla gjatë ditës, alternimi i punës ulur me atë në këmbë dhe rikthimi i ecjes si pjesë e jetës së përditshme janë hapa të thjeshtë, por thelbësorë.

Në një kohë kur teknologjia na mban gjithnjë e më të palëvizshëm, mesazhi është i qartë: trupi nuk është projektuar për të jetuar i ngujuar në karrige. Dhe rreziku më i madh i këtij stili jetese është se ai vepron ngadalë, pa zhurmë, derisa pasojat bëhen të pashmangshme.